Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Ουτοπία ποίησις

Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Μοναξιά, Κατερίνα Γώγου

την Ιανουαρίου 21, 2017

Λήψη συνδέσμου
Facebook
X
Pinterest
Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο
Άλλες εφαρμογές

Βίντεο Κατερίνα Γώγου

Λήψη συνδέσμου
Facebook
X
Pinterest
Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο
Άλλες εφαρμογές

Σχόλια

Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις

Boris Vian - ο πρίγκιπας του Σαιν-Ζερμαίν-ντε Πρε

Γόνος γαλλικής αστικής οικογένειας, ο Μπορίς Βιαν γεννήθηκε το 1920 στη Βιλ ντ' Αβρέ, στα περίχωρα του Παρισιού, και πέθανε το 1959. Τα πρώτα αμέριμνα παιδικά του χρόνια ακολουθεί η οικονομική καταστροφή της οικογένειας και οι επιπτώσεις της, το καρδιακό νόσημα από το οποίο θα υποφέρει όλη του τη ζωή και τα δυσοίωνα μηνύματα του επερχόμενου πολέμου, τον οποίο ο Βιαν θα ζήσει στα μετόπισθεν. Εφοδιασμένος με γερή κλασική και μουσική παιδεία, ο Βιαν σπούδασε και εργάστηκε ως μηχανικός, αλλά ταυτόχρονα υπήρξε μυθιστοριογράφος, ποιητής, τραγουδοποιός, μεταφραστής, χρονικογράφος, ηθοποιός, ζωγράφος, μουσικός, φανατικός της τζαζ, τρομπετίστας. Γνωστός, τα πρώτα χρόνια της Απελευθέρωσης και του υπαρξισμού, ως «ο πρίγκιπας του Σαιν-Ζερμαίν-ντε Πρε», συγχρωτίστηκε με τον Ζαν-Πωλ Σαρτρ, τη Σιμόν ντε Μπωβουάρ και τον Ρεημόν Κενώ και έπαιξε στο Hot Club de France και στο Tabou. Μεταξύ άλλων, έγραψε το Φθινόπωρο στο Πεκίνο, τον Καρδιοβγάλτη, την Κόκκινη χλόη κ.ά. και συνέθεσ...

Μελοποιημένη Ποίηση: Ν.Ξυλουρης-Γ.Ριτσος Και Να Αδερφε Μου

Στίχοι: Γιάννης Ρίτσος Μουσική: Χρήστος Λεοντής Πρώτη εκτέλεση: Γιάννης Ρίτσος & Νίκος Ξυλούρης ( Ντουέτο ) Και να αδερφέ μου που μάθαμε να κουβεντιάζουμε ήσυχα, ήσυχα κι απλά. Καταλαβαινόμαστε τώρα δε χρειάζονται περισσότερα. Κι αύριο λέω θα γίνουμε ακόμα πιο απλοί. Θα βρούμε αυτά τα λόγια που παίρνουνε το ίδιο βάρος σ' όλες τις καρδιές, σ' όλα τα χείλη, έτσι να λέμε πια τα σύκα-σύκα και τη σκάφη-σκάφη. Κι έτσι που να χαμογελάνε οι άλλοι και να λένε: "Τέτοια ποιήματα σου φτιάχνω εκατό την ώρα". Αυτό θέλουμε κι εμείς. Γιατί εμείς δεν τραγουδάμε για να ξεχωρίσουμε, αδελφέ μου, απ' τον κόσμο. Εμείς τραγουδάμε για να σμίξουμε τον κόσμο.

Σαν σήμερα, έφυγε η Μαρία Πολυδούρη

Σαν σήμερα στις 29 Απριλίου του 1930, έφυγε η Μαρία Πολυδούρη σε ηλικία 28 ετών. Σπουδαία ποιήτρια και συγγραφέας, ίσως πιο γνωστή στο ευρύ κοινό για τη σχέση της με τον Καρυωτάκη, παρά για το έργο της. Η Μαρία Πολυδούρη, δεν ήταν απλώς ένα μελαγχολικό κορίτσι· μια κλισέ εικόνα που έχει αποδειχθεί λανθασμένη. Η Μαρία Πολυδούρη, ήταν μια έξυπνη και μορφωμένη γυναίκα, που σπούδαζε Νομική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και ζούσε αδέσμευτη από κοινωνικές συμβάσεις και πρέπει. Έζησε με πάθος: διασκέδαζε, φλέρταρε, έγραφε ποίηση, κάπνιζε. Φεμινίστρια με συμπάθεια για τους μπολσεβίκους. Ύστερα σπούδασε στη Δραματική Σχολή Κουναλλάκη και μάλιστα πρόλαβε να εμφανιστεί ως ηθοποιός σε μία παράσταση, Το κουρελάκι , όπου είχε τον πρωταγωνιστικό ρόλο. Από μαρτυρίες της εποχής μαθαίνουμε ότι είχε ταλέντο και στο τραγούδι. Το καλοκαίρι του 1926 διέλυσε τον αρραβώνα της και έφυγε για το Παρίσι. Σπούδασε ραπτική αλλά δεν πρόλαβε να εργαστεί γιατί προσβλήθηκε...

Το ποίημα "Funeral Blues" του W.H. Auden, σε 2 μεταφράσεις

Stop all the clocks, cut off the telephone, Prevent the dog from barking with a juicy bone, Silence the pianos and with muffled drum Bring out the coffin, let the mourners come. Let aeroplanes circle moaning overhead Scribbling on the sky the message He is Dead. Put crepe bows round the white necks of the public doves, Let the traffic policemen wear black cotton gloves. He was my North, my South, my East and West, My working week and my Sunday rest, My noon, my midnight, my talk, my song; I thought that love would last forever: I was wrong. The stars are not wanted now; put out every one, Pack up the moon and dismantle the sun, Pour away the ocean and sweep up the woods; For nothing now can ever come to any good. * Το Μπλουζ της Κηδείας (Μετάφραση:Παναγιώτης Πάκος) Σταματήστε τα ρολόγια, βγάλτε το τηλέφωνο, Δώστʼ ένα κόκαλο στο σκύλο, να πάψει νʼ αλυχτά, Τα πιάνα κλείστε – και με τύμπανα πνιχτά Βγάλτε το φέρετρο, τους συγγενείς καλέστε....

Από το Blogger