Μικρό Αφιέρωμα στην κ. Κατερίνα Αγγελάκη- Ρουκ

Σε λησμονώ με πάθος

κάθε μέρα

για να πλυθείς από τις αμαρτίες

της γλύκας και της μυρουδιάς

κι ολοκάθαρος πια

να μπεις στην αθανασία.

Είναι σκληρή δουλειά κι άχαρη.

Μόνη μου πληρωμή αν καταλάβω

στο τέλος τι ανθρώπινη παρουσία

τι απουσία

ή πώς λειτουργεί το εγώ

στην τόσην ερημιά, στον τόσο χρόνο

πώς δεν σταματάει με τίποτα το αύριο

το σώμα όλο ξαναφτιάχνει τον εαυτό του

σηκώνεται και πέφτει στο κρεβάτι

σαν να το πελεκάνε

πότε άρρωστο και πότε ερωτευμένο

ελπίζοντας

πως ό,τι χάνει σε αφή

κερδίζει σε ουσία.

{Λέει η Πηνελόπη, Κατερίνα Αγγελάκη- Ρουκ)

Λίγα λόγια για την κ. Κατερίνα Αγγελάκη - Ρουκ 

Η Κατερίνα Αγγελάκη-Ρουκ γεννήθηκε στην Αθήνα τον Φεβρουάριο του 1939. 

Γονείς της οι Γιάννης Αγγελάκης και Ελένη Σταμάτη. Είναι πνευματική κόρη του Νίκου Καζαντζάκη, που διατηρούσε φιλικές σχέσεις με τον πατέρα της. Μόλις στα 17 της χρόνια δημοσιεύει στο περιοδικό Καινούργια εποχή το ποίημα της «Μοναξιά» μετά από παρότρυνση του Νίκου Καζαντζάκη, ο οποίος έστειλε γράμμα στον Γιάννη Γουδέλη, τον διευθυντή της Καινούργιας εποχής γράφοντας: «Παρακαλώ, δημοσιεύστε αυτό το ποίημα, το έχει γράψει μία κοπέλα που δεν έχει βγάλει ακόμα το γυμνάσιο. Είναι το ωραιότερο ποίημα που διάβασα ποτέ!». Από τότε άνοιξε ο δρόμος για την ενασχόληση της με την ποίηση και τη μετάφραση. Όπως αναφέρει και η ίδια ήταν μεγάλη η είσοδος της στην ποίηση. Άρθρα για την ποίηση και την μετάφραση της ποίησης έχουν δημοσιευτεί σε περιοδικά και εφημερίδες. Το έργο της έχει μεταφραστεί σε περισσότερες των δέκα γλωσσών και ποιήματα της εμπεριέχονται σε λογοτεχνικές ανθολογίες. Αρχή και τέλος για εκείνη η ποίηση του Κ.Π. Καβάφη. 

Σπούδασε ξένες γλώσσες στην Αθήνα, τη Γαλλία και την Ελβετία. Είναι διπλωματούχος μεταφράστρια-διερμηνέας. Έχει μεταφράσει, μεταξύ άλλων, Αλεξάντρ Σεργκέγεβιτς Πούσκιν, Βλαντιμίρ Βλαντιμίροβιτς Μαγιακόβσκι, Ουίλλιαμ Σαίξπηρ κ.α..

"Για εκείνη στόχος στην ποίηση δεν υπάρχει. 

Το μόνο που μπορεί να δεχτεί είναι το ερέθισμα, αυτό που λέμε έμπνευση. 

Η ποίησή της διακρίνεται από μια έντονη καταφυγή σε φανταστικές χώρες."

Διακρίσεις

Το 1962 τιμήθηκε με το Α΄ Βραβείο Ποίησης της πόλης της Γενεύης (Prix Hensch). Το 1985 τιμήθηκε με το Β΄ Κρατικό Βραβείο Ποίησης. Έχει δώσει διαλέξεις και διάβασε ποιήματά της σε Πανεπιστήμια των ΗΠΑ και Καναδά (Harvard, Cornell, Darmouth, N.Y.State, Princeton, Columbia κ.α.) Το 2000 τιμήθηκε με το βραβείο Κώστα και Ελένης Ουράνη (Ακαδημία Αθηνών). Το 2014 βραβεύτηκε με το Μεγάλο Βραβείο Γραμμάτων για το σύνολο του έργου της.

Το έργο της

Πρωτοδημοσίευσε στην Καινούργια εποχή το 1956.

• Λύκοι και σύννεφα (1963)
• Ποιήματα 63-69, (1971)
• Μαγδαληνή, το μεγάλο θηλαστικό (1974)
• Τα σκόρπια χαρτιά της Πηνελόπης (1977)
• Ο θρίαμβος της σταθερής απώλειας (1978)
• Ενάντιος έρωτας (1982)
• Οι μνηστήρες (1984)
• Όταν το σώμα (1988)
• Επίλογος αέρας (1990)
• Άδεια φύση (1993)
• Λυπιού (1995)
• Ωραία έρημος ωραία η σάρκα (1996)
• Η Ύλη Μόνη (2001)
• Μεταφράζοντας σε έρωτα της ζωής το τέλος (2003)
• Στον ουρανό του τίποτα με ελάχιστα (2005)
• Η ανορεξία της ύπαρξης (2011)
• Ποίηση 1963-2011 (ανθολογία), εκδόσεις Καστανιώτη (2014)
• Της μοναξιάς διπρόσωποι μονόλογοι, εκδόσεις Καστανιώτη (2016)

Ενώ, πλούσιο είναι και το μεταφραστικό της έργο. 

______

Επιμέλεια του αφιερώματος από την ηθοποιό και ποιήτρια, Εύη Κορώνη (το νέο μέλος της παρέας μας).